les-2h-de-aankoop

<- Een volgende les…

 

Deel 2: De Aankoop

Wanneer we starten op de elektrisch gitaar of hier interesse in ontwikkelen, zijn we doorgaans net wat ouder dan de leerling ‘die van mama op gitaarles moet voor de muzikale ontwikkeling’. De elektrische gitaar zie ik bij leerlingen dan ook niet in de 3/4 maat voorbij komen, maar gewoon in de standaard maat van 4/4. Natuurlijk is er ook voor de elektrische gitaar een kindermaat!

Het is net wat duurder om te starten op de elektrische gitaar. Je hebt namelijk ook een versterker nodig.

Mijn advies voor het splitsen van je euro’s voor deze twee afzonderlijke uitgaven: investeer je euro’s in je gitaar! Die versterker kan je later nog aanpassen. Je gitaar, die wil je na een tijdje bespelen toch minder graag omwisselen naar weer een nieuw exemplaar.

Starten kan al met een ‘Squier gitaar’. Ik bedoel hiermee te zeggen dat je kan kiezen voor een gitaar die eigenlijk net een niveau hoger wordt gemaakt als de gemiddelde ‘speelgoed gitaar’ uit jazeker… China. Bijvoorbeeld een elektrische gitaar van het merk ‘Fazley’, ‘Dimavery’, ‘Volcano’, ‘Epiphone’ of ‘Squier’.

Tik maar eens in op Bax Music Shop. ‘Fazley’ of ‘Squier’.

Niets mis met zo’n goedkope versie van de elektrische gitaar. Toch zie ik vaak bij leerlingen dat fretten scherp zijn, scheef zitten en niet goed zijn afgewerkt. Je haalt soms letterlijk je vingers eraan open!

De kwaliteit laat soms te wensen over. Goed hierop letten dus! ‘B-stock‘ betekent dat de gitaar is teruggezonden door de klant binnen de wettelijke bedenktermijn voor online aankopen. Je krijgt dan een aantal euro’s korting.

Een ‘squier’ gitaar begint al vanaf zo’n E 129,–. Je hebt om je starter pakket helemaal compleet te maken nog een hoes nodig, een setje elektrische gitaar snaren, een aantal plectrums, een versterkertje en een snoer voor tussen de versterker en de gitaar. Het is wellicht makkelijk ook een bladmuziekstandaard te kopen zodat je de boekjes en stencils die ik heb gemaakt voor de (online) lessen makkelijk kan lezen tijdens het spelen op de gitaar.

Zo komen we op ons boodschappenlijstje:

 nodig:  prijs:
 – elektrisch gitaar  129 (Squier Strat)
 – hoes  20 euro
–  jack – jack kabel 5m  5 euro
–  versterker 10 watt  59 euro
 – bladmuziekstandaard evt.  9-15 euro
 – stemapparaatje evt. of stemvork / stemfluit liever geen stem apparaatje… stemmen leren op gehoor is heel belangrijk!
 – setje elektrische snaren 5-7 euro
 – gitaarlesboek met meer oefening. 24 euro
 Totaal:  250 euro

Er zijn ook diverse beginner sets. Hiermee kan je wellicht enkele euro’s besparen. Je kan echter minder de eigen keuze bepalen. Soms is die kleinere keuze helemaal geen punt. Is het misschien wel fijn dat jij niet zelf hoeft te kiezen.

Een gitaarset van  100 euro meer is wel in kwaliteit al een stuk beter. Bijvoorbeeld een starter set van ‘Ibanez’ of ‘Dean’. Meer B-merken.  Hierboven liggen de A-merken als ‘Fender’ en ‘Gibson’. Je bent dan al snel het dubbele kwijt voor enkel de elektrische gitaar.

‘Squier’ is onderdeel van ‘Fender’. Het C-merk voorziet in  een goedkopere keuze voor het strat-type elektrisch gitaar (uitleg hieronder). ‘Epiphone’ is op eenzelfde manier onderdeel van ‘Gibson’, voorziet in een goedkope optie voor het type ‘les paul gitaar’.

Daarnaast zijn er nog een heleboel merken zoals Fazley’, ‘Dimavery’ etc. C-merken die ook kunnen voorzien in een elektrische gitaar.

 

Hollow en Solid Body.

Het is je vast al opgevallen dat er een heleboel verschillende elektrische gitaren zijn. In het hoofdstuk ‘Pop’ in het eerste deel van de cursus, heb ik bij muziekgeschiedenis geschreven over de intrede van de elektrische gitaar. De akoestische gitaar had het nodig harder te klinken omdat het instrument ook moest concurreren met die harde blaasinstrumenten in de tijd van de blues.  Hieruit kwam omstreeks de jaren ’50 de geboorte van de eerste elektrische gitaar.

In bovenstaande les is te lezen dat we aan de klankkast (hollow body) van de akoestische gitaar een elektrisch element toevoegen of een ‘opnemer’. We noemen zo’n opnemer ookwel een ‘pickup’ (engels voor oppakken). De pickup bestaat uit een magneet en een spoel. Eigenlijk dezelfde werking als bij een microfoon. Als de snaren gaan trillen, trillen de magneten mee. Op deze manier wordt er in de spoel elektromagnetische wisselspanning opgewekt. We kunnen deze versterken met behulp van een luidspreker. We kunnen de inbouw van zo’n elektrisch element herkennen bij akoestische gitaren. Er zit dan bovenop de gitaar een ‘equilizer’ oftewel een regelmechaniek waarmee we de afzonderlijke toonhoogten en het master volume uit de pickup of ingebouwde microfoon kunnen bedienen. Soms is er ook een batterij toegevoegd. De wisselspanning die wordt opgewerkt met behulp van de magneten wordt alvast extra versterkt. Dit heet een ‘actieve’ gitaar. Zonder batterij heet dus ‘passief’. Aan de andere kant van de gitaar zit een gat voor de ‘jack-plug’ van het snoer naar de versterker.

Eigenlijk hoeft een elektrische gitaar geen klankkast te hebben. Met de klankkast versterken we immers het geluid van de snaren. Echter hebben we nu een luidspreker die zorgt voor de versterking. We kunnen dus ook de klankkast weglaten. Dit heet dan een massieve gitaar. Ookwel ‘solid body’. Dit zien we bijvoorbeeld bij de  elektrische gitaar van nu.

Er bestaat ook nog een tussenvorm. De semi-akoestische gitaar of misschien beter bekend als de ‘jazz-gitaar’. De klankkast draagt namelijk bij aan de klank van de gitaar. Net als het gebruikte hout van de gitaar, het type burg en de lengte van de snaren, de manier hoe de hals vastzit aan de kast etc. Deze gitaar (hierboven) combineert een beetje van beide typen gitaar. De ‘jazz gitaar’ is dus een gitaar met een ‘semi-hollow body’.

 

Twee gitaarbouwers

In de tijd van de opkomst van de elektrische gitaar zien we net als bij de klassieke gitaar dat er verschillende elektrische gitaren op de markt komen. Twee fabrikanten of gitaarbouwers zijn het meest succesvol in hun verkoop.

Fender komt met de ‘stratocaster’ en  telecaster’. Gibson vertegenwoordigd de markt met de ‘les paul’ gitaar.

De onderste gitaar is het semi akoestische ES type ofwel de ‘jazz-gitaar’. Deze vinden we vooral terug in de jazz en blues gitaar wereld. ES staat voor Electric Spanish. Oftwel een combi van de electrische en spaanse gitaar; de ‘jazz-gitaar’. De meeste gitaren ook van de concurrent merken zijn gebaseerd op deze modellen. Maar voor welk type moet je dan gaan?

Daar kan ik niet zo goed antwoord op geven. Zelf speel ik op een ‘strat’. Ben daarom fan van de ‘strat’ geworden. Gewoon kijken wat goed aanvoelt in de winkel. Ik vind de ‘strat’ net wat lichter te bespelen, maar dit hangt ook weer van het type snaren af (light tot hard tension) en afstand van de snaren tot de hals (action). Je moet bij een hogere ‘action’ namelijk de snaren harder indrukken. Wel kan je harder aanslaat zonder dat de snaren gaan trillen tegen de hals. Ook met het type snaar en de ‘action’ is de elektrische gitaar te ‘tunen’ (stemmen/afstellen) naar de voorkeur eigenschappen van de gitarist.

 

<- Een volgende les…

Bij deze les horen nog geen oefeningen en samples.